dethuisjournalist.nl

\

De Poolse broeder Knotz pleit voor leuke seks die niet zo saai is als sommige kerkliederen.

Op de deur van het kapucijnenklooster in Stalowa Wola hangt een vriendelijk welkomstwoord voor vreemdelingen. „Kom vooral binnen, wees geen minimalist, de liefde wacht.”

En hoe. Uit dit klooster in het diepgelovige zuidoosten van Polen komt een spraakmakend boek, dat al weken nergens meer te krijgen is. Het heet ‘Seks, zoals jullie het niet kennen’ en is geschreven door broeder Ksawery Knotz, intussen ook bekend als de ‘Kamasutrapriester’.

Broeder Knotz lacht om die bijnaam. „Ik vat het maar positief op”, zegt hij. „Het is moeilijk om niet concreet over seks te schrijven. Je kunt het zout ook niet weglaten uit een verhandeling over het koken van aardappels. Seks is seks.”

De inspiratie voor zijn boek deed hij op tijdens gesprekken met echtparen, jonge katholieken die vaak bleken te worstelen met lustgevoelens en niet zeker wisten wat wel en niet mag in bed. Er mag veel, zegt Knotz, zolang het in harmonie gebeurt en bijdraagt aan het hogere doel: het opbouwen van een goede relatie met elkaar en met God.

„In boeken over seks ontbreekt doorgaans de geestelijke dimensie. Het is een misvatting dat de kerkleer in strijd is met lichamelijk genot.” In zijn boek pleit broeder Knotz voor het gebruik van hulpmiddelen, zoals sexy lingerie, parfum of massageolie. „In de Bijbel staat niet dat het seksleven van een katholiek net zo saai moet zijn als sommige kerkliederen.”

Op de gang klinken vrome psalmen. Het middaggebed is begonnen, in een kleine kapel, vlak boven de gewelven met doodskisten van het adellijke geslacht Lubomirski, dat het klooster driehonderd jaar geleden liet bouwen. Het Godshuis is de enige bezienswaardigheid van Stalowa Wola, letterlijk Stalen Wil, een lelijk stadje rondom een intussen failliete staalfabriek.

Knotz is niet de eerste Poolse geestelijke die over seksualiteit schrijft. Karol Wojtyla (1920-2005), de latere paus Johannes Paulus II, ging hem al voor in 1960, met het destijds zeer gewaagde ‘Liefde en Verantwoordelijkheid’. Knotz is naar eigen zeggen wel de eerste die er open en toegankelijk over schrijft. „Ik geef er als het ware een smaakje aan”, zegt hij, licht ondeugend.

Anale penetratie vindt hij niets, SM ook niet, masturbatie kan net, maar is volgens Knotz te vaak een surrogaat voor een ‘gewoon’ seksleven. Beter van niet dus. Pijpen is prima, maar als opwarmertje, niet als doel op zich. Bovendien is het problematisch, omdat mannen het heel leuk zouden vinden en vrouwen niet altijd.

Het orgasme is belangrijk, maar wordt overschat, zo gaat het boek verder. „De consumptiecultuur lanceert het als het hoogtepunt van de seksuele daad. Dat is een misvatting. Het belangrijkste piekmoment is de penetratie van de vagina van de vrouw.” Op dat moment is het koppel geestelijk, psychisch en lichamelijk één. Kapel, tafel en bed – de ‘drie altaren’ van Knotz – zijn in balans.

Verder roept Knotz vooral op om het seksleven niet te laten verslonzen. Iedereen heeft het maar druk tegenwoordig, met werk, kinderen, maar voor seks moet de tijd worden genomen, vooral door mannen, die vaak geen rekening houden met wat de vrouw wil.

Zijn boek is enthousiast ontvangen, de eerste editie van 5.000 exemplaren is uitverkocht, een tweede editie is in de maak en er wordt al gesproken over vertalingen in het Engels, Slowaaks, Tsjechisch en Italiaans. Knotz heeft ook een website over seksualiteit (www.szansaspotkania.net). „Een parel in de oceaan aan pornografie die het internet overspoelt”, aldus de homepage.

Maar er is ook kritiek: hoe kan, zo vroeg de bekende seksuoloog Zbigniew Lew-Starowicz zich af, een man die leeft volgens de regels van het celibaat lessen geven in seks? Onzin, zegt Knotz. „Ik ben geen instructeur. Mag ik geen mening over pizza’s hebben, omdat ik geen Italiaan ben?”

Knotz krijgt naar eigen zeggen juist ook veel positieve reacties van seksuologen, die blij zijn dat er eindelijk iets is waarmee ze door het geloof geremde patiënten verder kunnen helpen. Een groot deel van het 216 pagina’s tellende boek gaat over morele dilemma’s, bijvoorbeeld van mensen die uit medische overwegingen beter geen kinderen kunnen krijgen.

Zijn interesse voor het thema heeft zijn geloof in het celibaat niet doen wankelen. „Het bestaan dat ik leid is, toegegeven, niet voor conformisten. Het is een kwestie van kiezen en willen.” Knotz kent mensen die uit het priesterambt en in het huwelijksbootje zijn gestapt. Dat lost misschien sommige problemen op, maar creëert ook weer andere. „Een probleemloos leven bestaat niet.”

Knotz is geen revolutionair of liberaal, zijn boek is nadrukkelijk gericht op heteroseksuele, getrouwde stellen en draagt de officiële goedkeuring van de kerk. Het gebruik van voorbehoedsmiddelen wordt ook door de Kamasutrabroeder afgeraden. Wie geen of niet meteen kinderen wil, kan volgens hem prima uit de voeten met ‘natuurlijke’ anticonceptiemethodes, gebaseerd op de menstruatiecyclus.

Condooms zijn een uiting van angst, voor elkaar en voor het leven. Maar Knotz verbiedt het gebruik ervan niet echt. „Mensen bestraffend toespreken werkt averechts. Dan lopen de kerken net zo snel leeg als bij jullie in Nederland. Het slechtste is, van bovenaf, simpele oplossingen bieden.”

Popularity: 2% [?]