De mythes van de immigratie
In Nederland woedt al enige tijd een hevig debat over de kosten en baten van de immigratie. Het merkwaardige daarbij is dat de overgrote meerderheid van de bevolking – net zoals bij ons – gekant is tegen nóg meer immigratie, maar dat die hoe dan ook door gaat. Een politieke meerderheid – ook dat is in België niet anders – ziet immigratie als wenselijk, noodzakelijk of als een of ander natuurverschijnsel. De linkse elite in pers en politiek koestert daarbij enkele hardnekkige mythes. Syp Wynia – journalist en immigratiespecialist – zet de mythes op een rijtje en haalt ze één na één onderuit. We vatten ze voor u even samen. Met beknopt commentaar.
1. ‘De effecten van immigratie zijn niet te berekenen’.
Klopt niet, schrijft Wynia. Dit is wel degelijk vast te stellen. “In het geval van Europese verzorgingsstaten die een grote aantrekkingskracht hebben op laagopgeleiden is nérgens een batig saldo vastgesteld.” De journalist merkt op dat geen enkel wetenschappelijk onderzoek gunstige effecten heeft vastgesteld van de immigratiegolf die startte met de komst van Turkse en Marokkaanse gastarbeiders, intussen zo’n 40 jaar geleden. “Zelfs in een immigratieland als de Verenigde Staten staan de (economische) voordelen niet vast. Ook daar zijn de lagere klassen de dupe, want massale immigratie van goedkope werkkrachten drukt de lonen.
2. ‘Het is niet ethisch om immigratiekosten te berekenen’
O ja? En waarom niet? Vooral linkse partijen beweren dat de waarde van mensen niet in geld mag worden uitgedrukt. Een argument dat pas opdook in het debat nadat er twijfels rezen over de economische voordelen van immigratie. En wat meer is: de overheid maakt op andere gebieden toch ook rekensommetjes over de kosten van bepaalde categorieën (werklozen, gepensioneerden en ga zo maar door)…
3. ‘Open economie = open samenleving = immigratie’
Nederland is – net als Vlaanderen – een open economie, met veel doorvoer, im- en export. Maar met open grenzen en immigratie heeft dat weinig of niets te maken. Niet iedereen kan of mag zich hier zomaar vrij komen vestigen. Er bestaat – althans officieel – nog altijd een ‘immigratiestop’.Een verzorgingsstaat is zoals een grote tafel. Als elke wereldburger onbelemmerd zijn voeten onder tafel mag schuiven, krijgt niemand straks nog eten op zijn bord…
4. ‘Aan immigratie is niks te doen’
“De mensheid zou in een kosmopolitische gemeenschap zijn veranderd, die neerstrijkt waar ze het belieft. Ook al zou de mensheid dat willen, de nationale staten willen dat niet”, schrijft Syp Wynia. “Er is geen enkel land dat vrije vestiging kent, en vaak is het heel moeilijk zich te vestigen in landen die zichzelf als immigratieland zien” (bv. Amerika of Australië). De journalist merkt op dat de grote immigratiegolven van de voorbije decennia altijd het gevolg zijn geweest van het politieke beleid, of van het ontbreken van een beleid. Zowel in Nederland als in andere landen hebben regeringen – met wisselend succes – getracht de immigratiestroom in te perken of aan banden te leggen. Denk maar aan asiel en gezinshereniging. Het kan dus zeker, alleen ontbreekt het vaak aan politieke moed.
5. ‘We hebben ze nodig’
Misschien wel de meest hardnekkige van alle mythes. Vaak opgevoerd tegen de achtergrond van de vergrijzing. Intussen is al lang aangetoond dat immigratie geen bruikbare remedie is tegen vergrijzing. Al was het maar omdat immigranten vroeg of laat zelf ook ouder worden en met pensioen gaan. “Om de gemiddelde leeftijd in Nederland de komende eeuw gelijk te houden, zouden er zo veel immigranten nodig zijn dat Nederland over een eeuw honderd miljoen mensen een plek zou moeten geven.” Pak voor België gemakshalve de helft en dan is al snel duidelijk dat er geen plaats voor is. Zelfs niet als alle voorstanders van open grenzen zelf een handvol immigranten in huis nemen…
Morgen ontmaskeren we – samen met Syp Wynia – nog 5 andere mythes.
Popularity: 1% [?]
